<$BlogRSDUrl$>

föstudagur, janúar 30, 2004

Bóndadagur hinn síðari 

Jæja, þá héldum við loks upp á Bóndadag, sem var frestað í síðustu viku þegar unglingurinn var í pössun hér. Ég keypti framandi steik, rándýra, í tilefni dagsins. Ætlaði að kaupa fasana en hann var búinn svo ég keypti dådyrskølle í staðinn. Áttum rómantíska stund eftir að Strumpan fór í rúmið.
Dádýrslærið fór vel í bóndann en síður í mig. Eitthvað bragð sem átti ekki alveg við mig. "Bakaði" svo köku að hætti Cadbury's, mæli ekkert sérstaklega með henni, alveg eins gott að kaupa súkkulaði og maula það (með karamellufyllingu, þá er maður kominn í sama pakkann, bara betri með minni fyrirhöfn). Bóndagjöfin í ár var The Pythons Autobiography by The Pythons. Mummi kom nefnilega með nett hint á laugardaginn var þegar ég var að segja honum frá Bókvalsferðinni (eða nett...sagði hreint út bókartitilinn og að hann langaði í hana... þetta var nú gefið). Hann var að vísu búinn að fá "forgjöf", ég keypti nefnilega blóm (Benna sem þarfnast engrar umhirðu) handa honum í síðustu viku.

Skemmtum okkur yfir Ídolinu og Svínasúpunni. William nokkur var maður dagsins í Ídolinu. Ójá, she bangs she bangs :)
Súpan var góð, eins og venjulega, en eitt merki þess að aldurinn sé að færast yfir mig að ég hlæ ekki óskaplega að bröndurunum sem eru á dökkgráa svæðinu. Mér finnst eiginlega þeim takast best upp í hversdagsbröndurunum, eins og bíóferðinni eða RúnnaJúl senunni.

Pósturinn kom með tvær óvæntar sendingar í dag. Annars vegar fyrirframgreiddar barnabætur sem skiptust bróðurlega á milli okkar Mumma, hins vegar fékk ég Politiken Weekly, sem ég hafði pantað ókeypis sýnishorn af. Politiken Weekly er sérstaklega fyrir Dani í útlandinu til að fylgjast með, það er einmitt ég.

fimmtudagur, janúar 29, 2004

Hmm 

Kannski ætti ég að blogga oftar og skrifa minna?

Þessar kisur 

Áður en ég byrja á kisusögunni vil ég biðja lesendur afsökunnar á letinni. Sérstaklega þegar er veið að linka á mann af fyrrverandi heimsfrægum bloggara. Hjörvar, þú verður að fara að senda út aðra pistla sem hljóta landsathygli svo maður njóti þess að vera LOKSINS kominn á linkaskrá!
Annars ætlaði ég að segja að ég væri að verða jafn slæm og Eygló...en það er kannski ljótt :)

En sem sagt, það voru kisurnar. Það er ekki flóafriður á heimilinu núna því þeir eru búnir að læra að opna skúffur og skápa. Skúffur til að sofa í þeim, ég er ekkert voðalega lukkuleg að láta kettina sofa í handklæðaskúffunni (sem þeir nota núna í hallæri af því að það voru gerðar sérráðstafanir með fyrstu skúffuna) eða í fötunum hennar Sóleyjar, en það virðist vera allra best að vera þar. Núna er bleyjurusladallurinn kíttaður þétt upp við skúffurnar í kommóðunni hennar svo á meðan þeir geta ekki fært rusladalla líka þá er friður. EN nota bene, um leið og gleymist að setja rusladallinn upp við eru þeir mættir (aðallega Skessa en líka Úlfur).

Prins er skápamaðurinn. Ég veit svo sem ekki hvort hann er farinn að opna skápa, en hann er að minnsta kosti farinn að gramsa inn í þeim til að næla sér í harðfisk. Við keyptum okkur harðfisk í ægilega sætum umbúðum, svona þorrasnakk, og sem ég kem fram á sunnudagsmorguninn var pokinn undan harðfisknum á gólfinu. Þarf auðvitað ekki að taka fram að hann var tómur.
Í fyrrakvöld laumaðist Prins svo aftur inn í skáp og fann seinni harðfiskpokann en þá greip ég hann glóðvolgan.

Annars er lífið hjá þeim óvenju erfitt núna. Sóley er farin að keyra bíl! Við freistuðumst til að kaupa pæjubíl á útsölu hjá Kalla frænda í gær og þetta líst þeim frekar illa á. Þetta heitir afmælisgjöf, enda styttist óðum í árs afmælið. Ég sem ætlaði aldrei að kaupa svona bíl handa barninu mínu. Ég held að það sé vegna þess að ég fékk nett ógeð hér um árið þegar Óli bróðir geystist um á gula bílnum sínum sem var með einhverjum ótætis bjöllum í dekkjunum. En svo heyri ég að þetta sé bara ljómandi sniðugt því þau geta gengið með honum á meðan þau eru að æfa sig að ganga. Svo þar braut ég enn eina prinsippregluna. Sóley er altént mjög lukkuleg með hann. Enn sem komið er situr hún bara, það er ógurleg stuðningsstöng allan hringinn svo hún dettur ekki af, og við ýtum. Það er nefnilega ýtistöng aftan á honum fyrir foreldrana, svo þeir verði örugglega ekki atvinnulausir.

Sundtími dagsins var með besta móti. Sóley greinilega búin að rifja upp að hún kunni ýmislegt fyrir sér fyrir jólin, en því var ekki að heilsa á fimmtudaginn var. Hún fór í allar æfingar með bros á vör, meira að segja þegar mamma hennar reyndi að handleggsbrjóta hana í kollhnísæfingu. Sumt fólk á ekki að handleika börn!

mánudagur, janúar 26, 2004

Fyndið barn 

Eins og ég sagði fyrir nokkrum dögum þá er ekkert smá fyndið að fylgjast með Sóleyju þessa dagana. Nýjar kúnstir daglega.

Í gær fór hún að hneggja fyrir pabba sinn. Ég átti alltaf von á að fyrsta dýrahljóðið yrði mjálm en nei, hestur var það heillin. Hún hneggjar svo sem ekki eftir pöntun en við náðum að kreista nokkur út svo að ég gæti heyrt líka.

Annars má vart á milli sjá núna hvort er meira sport að flauta eða kyssa. Hún er ný búin að finna flaut hæfileikana aftur eftir að hafa flautað um jólin og nú skríður hún um og flautar og flautar.
Svo kyssir hún eins og Hollywood leikkona þess á milli. Gerir ógurlegan stút og enn meira kossahljóð. Finnst sjálfri að hún sé ljómandi fyndin, kannski ekki skrýtið miðað við undirtektirnar sem hún fær.

Það er hægt að tína fleira til. Kannski fleiri sögur fljóti næstu daga.

laugardagur, janúar 24, 2004

Ævintýri í sveitinni 

Já við lentum í gríðarlegum hrakningum í dag þegar við fórum í heimsókn í sveitina. Það var viðbjóðslega hált og ekki hægt að komast með eigin vélarafli upp brekkuna við Munkaþverá. Siggi svili bjargaði deginum og dró okkur upp á þjóðveg. Þetta var ægilegra en það hljómar (að minnsta kosti ægilega meira pirrandi en það hljómar).

Freistaðist í bókakaup í dag. Fór í Bókval að kaupa afmælisgjöf og endaði á því að kaupa eitthvað handa öllum í fjölskyldunni að auki. Handa Sóleyju fann ég "Fyrsta orðabókin mín" eða mig minnir að hún heiti það. Gríðarlega fín bók sem Anna systir átti sem krakki (kannski á hún hana enn?) og ég öfundaði hana mikið af. Hún er hins vegar aukin og endurbætt því hún er líka á ensku og dönsku. Lofar góðu. Handa mér keypti ég Öxina og jörðina og ætti að vera að lesa hana núna í staðinn fyrir að skrifa hér, enda eru kvöldin eini tíminn til lesturs. Handa Mumma (eða þannig, það hljómar alla vega betur) keypti ég "Við", akureyrskt tímarit af því að þar er viðtal við akureyrska vændiskonu. Og í afmælisgjöf keypti ég Þrautabók Gralla gorms (ekki handa Óla bróður). Það var útsala á ýmsum bókum og ég átti afar bágt með mig. En þar sem öll kaupin nema afmælisgjöfin voru græðgiskaup hafði ég að lokum smávegis stjórn á mér. Huff.

Annars erum við í unglingapössun. Ögmundur frændi hans Mumma er hér í fóstri fram yfir helgi. Hann er ánægður ef við fleygjum nammi til hans og leyfum honum að horfa á sjónvarpið. Liggur við að við fáum ekki að stjórna fjarstýringunni. Bóndadagurinn fór þar af leiðandi fyrir lítið í gær og er frestað um viku. Ekki fer maður að elda eitthvað gourmet og eiga rómantíska stund saman með hann hér.

miðvikudagur, janúar 21, 2004

Jógamamman 

Jæja, mætti loks í jóga eftir langt hlé. Fyrst á mánudag og svo aftur í kvöld. Strengirnir eftir mánudagsjógað svona passlega farnir að dofna þegar ég mætti aftur. Þetta form er alveg voðalegt með að hrapa niður eftir ekki lengri tíma en mánuð. Ég var alveg miður mín báða þessa tíma eftir svona hálftíma jóg, lá við að ég legðist grátandi á mottuna. En það er bara harkan sex sem blívur. Verst að Helga hefur gríðarlegt uppáhald á Stólnum og Engisprettunni þessa dagana. Ekki mínar bestu stöður.

Sóley átti erfiðan dag á mánudag. Ég ákvað nefnilega að rölta með hana á nýju snjóþotunni í heimsókn til ömmu sinnar. Ferðin var ljómandi skemmtileg framan af. Misgóð færð á leiðinni. Henni fannst til að mynda ógurlega fyndið þegar ég óð snjó upp að hnjám af því að ég ákvað að taka stuttu útgáfuna af leiðinni. Heldur kárnaði gamanið þegar hún fór fram af smá snjóbing og lenti á hvolfi. Þá gólaði mín. Ég skóf snjóinn framan úr henni og eftir smá stund var hún búin að ná sér.
Tók þá ekki bara verra við. Mamman vitlausa var ekki með hugann við verkið og litla fröken lenti á hlið og var dregin þannig áfram þangað til mamman tók eftir bældum kvörtunum! (Jæja, kannski ekki svo slæmt, en sagan er næstum alveg rétt.) Sem betur fer var þetta rétt áður en við komum til tengdamömmu þannig að hún komst í hús og fékk knús og samúð hjá ömmu sinni þegar hún kvartaði hástöfum yfir meðferðinni. Sóley fór svo með pabba sínum aftur í dag í sama ferðalag og gekk það heldur betur.

Litla frökenin var annars sérlega kát í morgun. Hún vaknaði til að drekka rúmlega fimm og var sett aftur upp í rúm að sofa. Það lá hins vegar svo vel á henni að hún spjallaði við sjálfa sig góða stund. Um sex vakti hún svo foreldra sína með mótmælaópum. Þá stóð í rúminu og var líklega í sjálfheldu, ekki viss hvernig væri best að setjast aftur og hrópaði þess vegna á aðstoð (eða á athygli og klapp eins og á sunnudag...) Ég lagði hana aftur og þá sofnaði hún um leið. Og eins og stundum áður, þegar það er pabbi sem má lúra með henni, svaf hún vært til hálf níu.

Þessir dagar eru í raun algjört bíó. Það er varla hægt að horfa á hana öðru vísi en í krampakasti. Nú er hún að uppgötva tunguna og togar í hana í tíma og ótíma. Svo þegar maður hlær að vitleysunni í henni spanast hún öll upp, hlær þessi ósköp og er að rifna af monti yfir að vera svona fyndin.

mánudagur, janúar 19, 2004

Montið barn og foreldrar 

Stór dagur í gær. Litla strumpan, sem hefur síðustu vikur verið að bisa við að læra að standa á fætur, stóð ægilega sperrt upp í rúminu sínu í gær. Sem betur fer var búið að lækka botninn og þetta ekki mikið glæfraspil hjá henni. Hún var reyndar búin að hálf standa upp í sófanum en þarna var hún sem sagt ógurlega kát og montin og hélt sér í rúmbríkina. Við urðum auðvitað alveg lifandis montin líka og hrópuðum og klöppuðum og þá jókst nú heldur montið hjá henni og hún vildi líka klappa fyrir sjálfri sér og datt þá á bossann.
Ekki nóg með það, hún reisti sig líka upp úr liggjandi stöðu. Týpískt samt að þetta gerist allt þremur dögum eftir 10 mánaða skoðun þar sem er sérstaklega spurt hvort hún sé farin að standa upp.

Aðrar merkilega fréttir, en auðvitað í öðru sæti á eftir þessum tíðindum, eru þær að hér er búið að festa niður sumarleyfisferð. Við, litla fjölskyldan, ætlum ásamt Árnýju og stórfjölskyldu til Danmerkur. Erum búin að bóka gistingu í sveitinni á Jótlandi og verðum þar í viku. Okkar ferð er síðan heitið til Svíþjóðar, í bústað fjölskyldunnar. Sem sagt algjör slökun framundan. Og gististaðurinn lofar mjög góðu.

Við hjónin horfðum svo á Popppunkt endursýndan í gær. Höfðum það extra huggulegt með kaffi og köku (heyrt þennan áður?) Sigurður Kári kom mér á óvart, það var svolítið líf í honum (nema í poppglímunni...) en aumingjans Jónína Bjartmars. Hún var bara fyrir, gat ekki einu sinni sungið með í "Ég er á leiðinni"!

sunnudagur, janúar 18, 2004

Afmæli ársins 

Já, afmælisbörn dagsins (17. jan) eru tvö. Annars vegar er það alvöru afmælisbarnið sem er Anna Lilja hin þrítuga (velkomin í hópinn) og hins vegar Skúli frændi minn úr Svarfaðardal sem varð fertugur á aðfangadag en ákvað að halda upp á það í dag. Sem frænku og konu vinnufélaga var mér boðið og þvílíkt afmæli. Maginn á mér er glaður, raddböndin eru volg og ættrækniþráðurinn er sperrtur.

Það er ekkert hálfkák hjá Skúla. Það var hlaðborð með alls kyns góðgæti. Að öðru ólöstuðu kom nauta carpaccio skemmtilegt inn. Aðal bragðlaukatryllir kvöldsins var samt eftirrétturinn, mjúk súkkulaðiterta með hindberjasultumauki. Þetta tvennt á samleið.

Skúli býr síðan svo vel að eiga vinahóp sem hefur gaman að því að syngja. Af einhverjum óljósum ástæðum var sönghefti með eins og einu og einu Stuðmannalagi dreift og sungið við undirleik Friðfinns Hermannssonar. Flottustu innlegg kvöldsins, má vart á milli sjá hvort var betra, voru básúnueinleikur Skúla við Í bláum skugga og bongótrommusóló í nokkrum lögum. Já, kappinn lumar á ýmsu.

Ég náði pabba hans glóðvolgum í ættfræðiumræður, enda vorum við fyrstu gestirnir. Það vildi reyndar svo vel til að hann ræddi fyrst og fremst ættingja sem ég er vel að mér í svo ég kom sterk inn.

Að auki minnti ég Skúla reglulega á heimboðið í Skeggstaði, svo það ætti að komast á dagsskrá einhvern tímann í sumar.

Get ekki hætt að blogga nema minnast ögn á Ídólið í gær. Ég er bæði sátt og ekki við úrslitin. Sátt að því leytinu að hin tvö áttu ekki skilið að vinna. Jón hefur að vísu verið á uppleið og er greinilega að toppa á réttum tíma og Anna Katrín er klárlega meira efni en þeir báðir til samans en var því miður að botna á versta tíma.
Ég var hins vegar ósátt af því að Kalli er ekkert sérstakur. Hvað gerði hann til dæmis sérstakt við Mustang Sally? Það var varla að maður heyrði að þetta væri ekki órigínal lagið. Ég sé hann voða vel fyrir mér sem sveitaballasöngvara en ekkert meira. Óska honum samt alls hins besta en kannski fer þetta eins og með Clay Aiken. Það er ekki sigurvegarinn sem á eftir að slá í gegn.

Að lokum. Ég vildi að ég væri á NASA. Ball með Nýdönsk. Hefði pottþétt farið ef ég hefði verið í borginni. Those were the days.

föstudagur, janúar 16, 2004

Menning og fitumæling 

Fyrsti leshringurinn minn var í kvöld. Við hittumst á Sigurhæðum, þetta voru mestmegnis kennarar úr VMA, að auki María sem einu sinni var húsbóndi á Vistinni og maður hennar. Umræðuefnið var, eins og ég nefndi hér um daginn, færeyskur krimmi, Ljúf er sumarnótt í Færeyjum. Það var nánast ófært í Sigurhæðir, ég fór leiðina út frá kirkjutröppum og hrundi einu sinni glæsilega, þó ekki alla leið niður brekkuna, þökk sé grindverkinu sem lafir þarna. Gaman að koma inn í þetta hús, þar hef ég ekki komið áður. Því miður sá ég samt bara efri hæðina, ég labbaði aðeins niðri líka en gat ekki kveikt ljós svo það var varla að ég sæi neitt.

Ef ég kemst að efninu þá er skemmst frá því að segja að þetta var alveg frábær kvöldstund. Eiginlega skil ég ekkert í mér að hafa ekki látið verða af því að reyna að hóa í svona hóp, nógu oft hef ég hugsað um það. Við vorum tíu, mér finnst það nokkuð hæfilegur fjöldi, það er eiginlega hvorki gott að vera mjög fáir né margir. Bókin var rædd óformlega, höfðum nokkra punkta á blaði til að styðjast við. Allir voru sammála um að aðall bókarinnar væri færeyska stemmingin.

Næst á dagskrá er Svíinn Henning Mankell. Wallander hinn frægi. Ekki nóg með að við lesum bók eftir hann, við ætlum líka að horfa á þætti gerða eftir bókinni sem Sjónvarpið er að sýna um þessar mundir. Ég hlakka mikið til næsta fundar. Þetta er líka hæfilega oft, einu sinni í mánuði.

Það eina sem mér fannst skrýtið var að allir hinir virtust algjörir krimmafræðingar. Ég sem les bara einstaka krimma og er í raun í klúbbnum á fölskum forsendum (til að vera í leshring, ekki til að lesa krimma) var alveg eins og bjáni þegar þau komu inn á hina og þessa höfunda. Einn af fáum sem ég þekkti með nafni var Alistair MacLean og ekki hef ég lesið hann.

Annars var fitumælingin langþráða í dag. Okkur til gríðarlegra spælinga virðast fitubúðirnar fyrst og fremst hafa virkað á foreldrana. Sóley hefur þyngst um svo sem eins og hálft kíló, ég býst við að mín kíló séu fleiri!! Betur má ef duga skal. Nú eigum við að bjóða upp á smjör og rjóma í öll mál, liggur mér við að segja. Það skiptir greinilega engu máli ef maður á kátt barn sem borðar vel, ef það er ekki eftir línunni þá er eitthvað að.

Við erum að hugsa um að svindla samt á þessu með bílstólinn. Huggum okkur við það að eins og hún er dúðuð þessa dagana slagar hún upp í níu kílóin. Það er að minnsta kosti varla forsvaranlegt að hafa hana í hnipri í ungbarnabílstólnum sínum.

Það kom líka upp að hún er með exem. Ég sem hef fagnað hverjum degi án eyrnabólgu og asma. Gleymdi alveg að spá í þetta. Tók svo sem eftir blettum á handleggjunum á henni, hélt að þetta væru bara einhverjir þurrkblettir. Nú eigum við að eitra fyrir henni með því að bera á hana sterakrem. Ég er bara passlega lukkuleg með það.

Skoðunin gekk samt vel, þrátt fyrir þessa Stórudóma. Hún var ósköp ljúf að láta pota í sig og dundaði sér kát með leikföngin á meðan við biðum (sem var um klukkutími allt í allt.)
Við slaufuðum líka sundinu, fyrsti tíminn eftir jól átti að vera í dag, en af því að hún er enn með hornös og hósta ætlum við að bíða aðeins lengur.

miðvikudagur, janúar 14, 2004

Þá er loks búið að stofna danska kvikmyndaklúbbinn sem stóð alltaf til á síðustu önn.
Í kvöld mættum við þrjár úr aðal klíkunni, ég, Kristín og Þóra og horfðum á dramamynd sem heitir Arven. Það er skemmst frá að segja að myndin var góð eeeen (og ég vona að ég skemmi ekki fyrir neinum) endirinn var frekar sorglegur. Og þó að það sé hollt að ná sér niður af hamingjuskýinu af og til þá finnst mér samt vont að horfa á svona myndir.

Kvöldið var hins vegar ljómandi skemmtun og stefnan tekin á Gamle mænd i nye biler eftir mánuð. Fyrir þá sem ekki vita þá er það forsaga hinnar frægu og sívinsælu I Kina spiser de hunde. Ég bíð spennt eftir henni.

Gleymdi að minnast á það hér síðast að Sóley fékk loksins sína áttundu tönn (hér á laugardag). Ég óttast að það verði lítil pása, hún er að minnsta kosti nógu óróleg og slefin. Svo förum við með hana í fitumælingu á fimmtudaginn. Þá kemur í ljós hvernig fitubúðirnar reyndust. Spennandi tölur framundan. Fylgist með á "kisumamma.blogspot.com".

sunnudagur, janúar 11, 2004

Ég held að ég þurfi nú bara að fara að taka niður linkana mína, að minnsta kosti þá flesta. Þessir bloggarar sem ég hef linkað á eru meira og minna í dái og ekki koma inn myndir af unganum mínum :)

Fréttir úr menningarheimi Hafdísar að þessu sinni eru þær að það styttist í leshring. Ég er ógurlega spennt og les og les færeyska spennusögu, Ljúf er sumarnótt í Færeyjum heitir sú. Við ætlum að hittast á fimmtudag og ræða hana. Það er indælt að lesa spennusögu sem gerist í Færeyjum. Eitthvað fyrir þá sem finnst ekki hægt að semja spennusögur sem gerast á Íslandi. Þessi er að minnsta kosti mjög skemmtileg og mig dauðlangar til Færeyja við lesturinn.

Annars var ég að ljúka við fína danska spennusögu, Herren giver heitir hún. Mæli með henni ef þið rekist á hana. Ég er hins vegar ekki alveg búin með "The Battersea Park Road..." og þess vegna hafa engir ritdómar birst um hana. Einhvern veginn sprakk ég á henni og hef ekki nennt að byrja aftur. Við eigum hana svo sem og ég býst við að hespa henni af síðar.

Við mæðgur láum í heimsóknum í gær. Fórum og hittum báðar langömmurnar í minni ætt. Hún var ógurlega góð, er bara meira sjarmatröll en Anna Katrín... En ömmurnar voru líka með hressara móti. Sérstaklega amma í Skarðshlíð. Skil bara varla hvernig hún fer að þessu. Einhvern veginn finnst manni það vera hálfgerður dauðadómur að fótbrotna þegar maður er kominn á níræðisaldur, en nei. Amma virðist bara hressast við það. Er meira að segja búin að fá sér GSM!

Við fórum líka í Akurgerði. Ég afþakkaði þátttöku í hinu árlega spilakvöldi þeirra og StebbaVillogco. Hefði reyndar haft gaman af því að líta en nú er fertugsafmælið hans Skúla um næstu helgi og ómögulegt að níðast á tengdamömmu með pössun svona helgi eftir helgi. Horfði þess í stað á Unfaithful, Adrian Lyne hefur átt góða spretti í gegnum tíðina. Hún var samt ekki nema lælæ. Það bar helst til tíðinda að Dewey lék í henni. Alltaf gaman að sjá Dewey!

laugardagur, janúar 10, 2004

Brill, brill, brill. Svínasúpan er frábært. Sem betur fer ekki bara einn góður þáttur. Tómarúmið eftir Fóstbræður hefur verið fyllt. Ég skil ekki að það sé til fólk sem finnst þetta ekki fyndinn þáttur. Jæja, það er kannski fólkið sem er að fíla Spaugstofuna. Mér finnst það ósamræmanlegt.

Ídólið kom á óvart í kvöld. Ég held að það hafi fleiri en ég og Anna Katrín haldið að hún væri að fara. Get ekki sagt að ég sakni Ardísar en frammistaða hennar í kvöld var betri en Önnu. Ég var mjög svekkt að Anna skyldi ekki taka þetta með trompi. Varð voða fegin þegar hún byrjaði ágætlega. En þessir háu tónar, vá... þetta þarf að skoða.
Vek samt athygli á því að spáin er að ganga eftir. Miklir spádómshæfileikar greinilega því ég spáði Önnu og Kalla í úrslit. Verð að viðurkenna að ég spáði ekki Jóni í úrslit, ég sá þetta alls ekki fyrir. Enda maðurinn lítið meira en frambærilegur raulari.

Fór á jarðarför í dag. Það var verið að jarða Boggu, afasystur mína. Maður fer nú ekki almennt á jarðarfarir afasystra sinna en ég fór af og til með afa og ömmu í heimsókn á Lón - þegar ég vældi nógu mikið í afa að mig langaði í sveitaheimsókn. Góði rúnturinn hans afa niður á Gáseyri endaði þá á Lóni. Þar var frábær hundur, mig minnir að hann hafi heitir Kópur og kallaður Kobbi. Sá átti aldeilis til að strjúka til Akureyrar og leita að ættingjum sínum, krökkunum og barnabörnunum hennar Boggu. Afar skemmtilegur karakter. Þarna elti ég líka hænur. Skemmtilegt áhugamál.

Annars var jarðarförin skrýtin. Þegar Óskar minn (engin jarðarför án Óskars) byrjaði að syngja fyrsta lagið hófst ókyrrð aftast í kirkjunni. Ég var alveg miður mín yfir hvað fólk gæti verið dónalegt á jarðarför. Það hringdi gemsi og hvaðeina. Ég, höflig eins og ávallt, kunni ekki við að snúa mig úr hálsliðnum svo ég náði engum botni í þetta. Þetta stóð alla jarðarförina. Stuttu eftir að við komum út, kom skýringin. Einn jarðarfaragestanna hafði liðið útaf og sett allt í uppnám, það var hringt á sjúkrabíl og hvaðeina. Hann náði sér þó og sjúkrabíllinn fór tómur tilbaka.

Afrekalisti gærdagsins var mikill af því að það var eitt gott afrek á honum. Ég hringdi nefnilega í Ágústu, sem ég hef stefnt að síðan í nóvember eða þar um bil. Það var góð tilfinning að framkvæma það loks. Nú er hægt að strika út eitt nafn af áætluðumsímtalalistanum.

Ég hef klikkað alveg á afmælisbörnum dagsins að undanförnu. Bragarbót. Afmælisbarn dagsins er amma, sem er 83 ára, í gær var Helgi mágur minn 24 ára, þann 6. varð Hjörvar frændmágur minn 31 árs og þann 1. varð Guðmar frændi minn 36.

miðvikudagur, janúar 07, 2004

Og annað bloggletikastið orðið staðreynd. Nú þegar ég er vinnandi manneskja á ný hef ég ekki nennt að sinna blogginu mínu. En nú er sjokkið að verða búið og óhætt að reyna að skrifa eitthvað.

Best að ég reyni að vera ekki langorð.
Vinnan fer vel af stað. Fyrsti kennsludagur í dag. Gaman að komast í gang. Stundaskráin góð og hóparnir sennilega ekki of stórir. Nokkrir gamlir nemendur inni á milli, sumir úr Síðuskóla, aðrir síðan í fyrravetur. Vantar bara að maður auglýsi bloggið sitt til að stækka lesendahópinn :) Ég var einmitt að reyna að koma því til skila í dag að maður væri bara mannlegur - ætti sér líf utan skólans. Efast um að þau hafi trúað mér.

Anna systir fór svo í dag. Rétt komst suður fyrir óveðri. Þar fór góð barnfóstra. Sóley Anna búin að vera reglulega hjá henni. Félagslífið og Bláu könnu ferðirnar minnka um leið.

Svo fengum við eyðslukast í dag. Hvað er það eiginlega með að eyða pening sem maður ekki á? Fórum á útsölu í Vörubæ, sem við hefðum jafnvel betur sleppt. Ég meina, sumt á maður bara að forðast. Vandamálið var frekar að velja en að kaupa. Fundum síðan alveg ljómandi fallegan ljóskaffibrúnan hornsófa og stokkuðum upp í stofunni. Hún er dálítið öðru vísi núna.

Og ef einhver vill nokkurra ára, grænt, "pínu" kisuklórað sófasett, þá fæst það ókeypis fram að helgi eða svo. Eftir það verður því fargað. Lysthafendur sendið tölvupóst á hafing@hotmail.com.

mánudagur, janúar 05, 2004

Mikið er ég búin að hafa það gott í dag.

Í fyrsta lagi var Mummi á morgunvaktinni, þannig að klukkan hálf níu í morgun þegar Sóley neitaði að sofa lengur, fór hann með hana fram og ég fékk að sofa. Svaf til hálf ellefu. Þá reyndum við að bæla fröken niður aftur en hún var aldeilis ekki á því að fegra sig með blundi.

Í öðru lagi vorum við boðin í mat til Kittýjar og Sigga. Greiði gegn greiða að sjálfsögðu en það lenti á Mumma að sinna okkar greiða svo ég naut þess bara að borða. Gríðarlega góð purusteik að hætti húsbóndans.

Í þriðja lagi var það afmælið hans Ármanns. Eins og vitað var, fengum við gott með kaffinu. Einkar ljúft.

Í fjórða lagi var stelpukvöld hjá tengdamömmu, meðan það var strákakvöld hér heima. Ég og Anna fórum og spiluðum Skrafl við tengdamömmu og Sigrúnu. Ég átti að vísu mistök ársins, klikkaði á að setja niður eitt m sem hefði fært mér 45 stig að minnsta kosti. En mistök eru til að læra af þeim. Þetta var skemmtilegt, þrátt fyrir að ég tapaði í báðum spilum. Enda er ég ekki farin að gera ráð fyrir að vinna tengdamömmu enn. Kannski tekst það ef ég fer í strangar æfingabúðir.

Morgundagurinn verður skrýtinn. Fyrsti alvöru vinnudagurinn í tíu mánuði (tel ekki fjarkennsluna með). Ég er kát að byrja að vinna en kannski verður þetta bara vesen. Við hjónin ætlum jú að reyna að vera til skiptis heima hjá dótturinni. Það er mikið undir stundaskránni komið, svo það er mikil eftirvænting að sjá hana.

sunnudagur, janúar 04, 2004

Sá verulega skrýtna mynd í kvöld. Við tókum nefnilega loks vídeó, sjónvarpið var ekki upp á marga fiska. Þessi mynd, sem hafði fengið býsna jákvæða dóma, var Punch drunk love með Adam Sandler. Forvitnin bar mig ofurliði á vídeóleigunni, hafði einmitt grun um að hún væri ekki allra. Finnst eins og ég hafi heyrt að Árný hafi gefist upp á henni, en Hjörvar lofað hana í hástert - ég veit hvoru þeirra ég er yfirleitt sammála. Við gáfumst nú ekki upp á henni, þótt skrýtin væri. Enda var hún alls ekki leiðinleg, bara allt öðru vísi en það sem maður horfir venjulega á. Það er ágætt að ná sér niður öðru hverju.

Tókum í Skrafl eftir heimabíóið. Allt of langt síðan það var spilað síðast og árangurinn læ læ. En alltaf gaman að því og ekki er verra þegar Mummi vinnur mann eðlilega í staðinn fyrir að gjörsigra mann.

Afmælisbarn dagsins er svo Ármann mágur minn. Samkvæmt útreikningum mínum er hann líklega 37 ára í dag (laugardag). Fæ kaffi og væntanlega gott meððí á morgun.

laugardagur, janúar 03, 2004

Svakalega sem kvöldið var skemmtilegt. Svona er gaman að hafa fólk í bænum sem kemur í heimsókn. Fólk sem kæmi auðvitað ekkert í heimsókn ef það byggji hér alla jafna. Skrýtin veröld.

Við horfðum á Ídolið í góðum fíling. Sá eini sem stóð sig verulega vel í kvöld var Kalli - nota bene, mér leiðist hann óskaplega svo þetta er heilmikið hrós. Allir hinir voru bara frekar vondir. Og ég verð að vera sammála Óla með dómnefndina. Anna Katrín og Kalli hafa verið í uppáhaldi allan tímann. Það vildi þannig til í kvöld að Kalli var góður og átti allt gott skilið sem þau sögðu, en Anna var ekki sérstaklega góð og afar undarlegt að geta ekki sagt það. Þorvaldur gat jú reyndar náð sér aðeins niður úr skýjunum. Kalli hefur átt daprar innkomur, Slá í gegn var til dæmis alls ekki fínt, en nei, við skulum standa upp og klappa fyrir honum. Og hvernig getur sú sem hefur verið betri, alltaf verið að bæta sig (var það ekki Sigga að tala um Tinnu?)
Staðreyndin er bara sú, að enn er það ekki frammistaða kvöldsins sem skiptir máli, heldur hvað þú átt mikinn aðdáendahóp og hvort þú varst góður einhvern tímann fyrir löngu.

Svínasúpan átti ekki gott. Það voru gríðarlegar væntingar. Og hvort sem það hefur verið hópurinn, stemmingin (viljandi ekki með n) eða bara frábær þáttur, þá skemmti ég mér alveg stórkostlega að horfa á hann. Ef maður hefði hlegið svona yfir áramótaskaupinu...
Já, þessir hommar eru skrýtnir.

Eftir sjónvarpið voru heitar umræður um ýmis mál, trúmál/jóga, dáleiðslu, political correctness, hverjum maður líkist mest í Harry Potter og svo framvegis. Fátt sem gleður meira.

Annað kvöldið í röð á svo að fara snemma í háttinn. Fróðlegt að sjá hvaða útspil Sóley kemur með við því. Í gær var ég nefnilega nánast komin með bossann upp í rúm þegar hún vaknaði og var verulega ómöguleg. Það var allt reynt. Hún fékk að borða og við lásum, en hún var reið með allar tillögur. Róaðist (eða ofþreyttist) um eitt og við fórum að sofa. Ég fór samt með hana til læknis í morgun til öryggis, því hún var mjög ólík sjálfri sér. Sem betur fer kom bara gott út úr því, hrein lungu, eyru og háls.


föstudagur, janúar 02, 2004

Sóley byrjaði nýja árið af krafti. Ákvað að vakna klukkan fimm í morgun, sannfærð um að það væri kominn dagur og því verulega móðguð yfir öllum tilraunum til að bæla hana niður aftur.
Ég kemst alltaf betur og betur að því að ég hef lítið mótstöðuafl þegar svefninn minn er tekinn. Ég verð frekar tæp á geði og Mummi má þola ýmislegt því ég reyni að hlífa Sóleyju eins og mest ég má við geðvonskunni. Mummi fór að lokum með hana fram og gaf henni morgunmat og fljótlega eftir það var hægt að fá hana til að sofna. Hún vaknaði aftur klukkan hálf tíu og þar sem ég var búin að taka að mér fyrstu vakt fórum við á fætur. Þannig að ég var búin að ná sirka tveggja og hálfs tíma svefni. Ég fékk svo að leggja mig aftur um hálf tólf og svaf til tvö. Eins gott því dagurinn hefði verið hræðilegur annars. Mikið er ég heppin að eiga ekki barn sem er óværara en Sóley. Nógu finnst mér þetta slæmt.

Að öðru leyti var þetta hefðbundinn Nýársdagur. Fórum í kaffi í sveitina. Sóley fór á kostum þar hjá langöfum sínum. Var virkilega hin hressasta. Þaðan fórum við til tengdó enda Mummi búinn að taka að sér eldamennsku á nautalundum sem Kittý vann. Hann var sveittur í eldamennskunni, enda þurfti hver að fá nautið matreitt eftir sínu höfði. Maturinn var góður en afskaplega óformlegt borðhald því það reyndist ómögulegt að koma því við að allar steikurnar væru tilbúnar á sama tíma.

Mummi fór svo í spil í kvöld en ég tók því rólega hér heima, við lestur (ég er enn að lesa sömu bók en greip líka í Ísland í aldanna rás). Og nú á að taka nóttina snemma!

fimmtudagur, janúar 01, 2004

Gleðilegt ár kæru lesendur! Megi draumar ykkar rætast allir sem einn á nýja árinu.

Gamla árið endaði illa. Vont skaup. Vonandi dettur engum í hug ever again að láta Ladda leika í skaupi eða Gunnar Helgason koma að því að semja það. Eygló sagði þetta mjög réttilega, þetta var eins og vondur Spaugstofuþáttur með Heilsubælisívafi. Nánast ekkert fyndið í því nema ég brosti út í annað yfir sumum gervunum - til dæmis fannst mér Tómas Ingi ágætlega vel heppnaður.

Fékk annars, eins og vera ber, æðislegan mat. Við borðuðum hjá Arnheiði og Gylfa og sátum fram að skaupi og fórum þá heim. Hóuðum í Helga að spila eftir skaup. Tókum tvö Mr and Mrs og við systur erum ókrýndir meistarar. Sýndum svo sömu meistaratakta í Fimbulfambi. Vissuð þið að skógula er köngurlóategund sem finnst einkum í Amazon regnskóginum. Þekkist af gulri rönd á maga? Ekki kannski alveg rétt en færði mér sigur að lokum (klukkan fjögur að nóttu). Rétt svar er víst gulur skóáburður!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?